TCK'nın 89/4, 22/3,62,53/1-2,63. maddeleri gereği mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;
Sanık idaresindeki kamyonetle, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek orta refüjün üstünden karşı istikamete geçtiği esnada, aracının ön kısımlarıyla, karşıdan gelen katılan idaresindeki otomobilin ön kısmına çarpmasıyla, sanığın tam kusuruyla bir kişinin yüzünde sabit iz kalacak, bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilemez, bir kişinin ise vücudundaki kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını 6.dereceden etkileyecek şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği olayda;
Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1-2-3 maddelerinde düzenlenen hak yoksunluklarının sanık hakkında uygulanamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 5. maddesinin hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.