5237 sayılı TCK'nın 157/1,52 ve 53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, katılana ait işyerine gelerek 500 adet arı kovanı için pazarlık yaptığı ve 17,500 TL'ye anlaştığı, 500 TL kapora verdiği, daha sonra sanığın suça konu kovanları aldığı ve parasını ödemek bahanesiyle katılanı oyalayarak ...'ya götürdüğü, Banka şubesine götürerek paranın gelmediğini söylediği ve katılanı oyaladığı, buradan katılanı çay ocağına götürdüğü ve lavaboya gittiğini söyleyerek kovanların bedelini ödemeden arka kapıdan bırakıp kaçtığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sabit olduğuna dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.