Müştekinin, 24.06.2013 tarihli dilekçesi ile sanıktan şikayetçi olup, katılma talebinde bulunmasına karşın bu taleple ilgili bir karar verilmediği anlaşılmakla; 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca müştekinin davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek ve sanık müdafinin temyizinin beraat eden sanık lehine vekalet ücreti hükmedilmemesine yönelik olup, temyizde hukuki yararı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Kendisini vekil ile temsil ettiren ve beraat eden sanık yararına, Hazine aleyhine karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin II. kısmının II. bölümü gereğince 1.500 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.