Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01.02.2011 tarih ve 2010/577-2011/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının... adlı şahsın kredi kartı sözleşmesinden dolayı borcun tamamından garantör sıfatı ile sorumlu olduğunu, üyenin fiilini taahhüt eden sıfatı ile imzaladığını, kredi kartı kullanımından doğan borçtan dolayı borçlu... ve davalı hakkında icra takibi başlattıklarını, boçlu hakkında takibin kesinleştiğini, davalının itirazı üzerine davalı hakkındaki takibin durduğunu, itirazın iptali yerine doğrudan alacak davası açmayı yeğlediklerini ileri sürerek, 5.325 TL'nın faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin amacının kefalete yönelik olduğunu, bu nedenle garantör sıfatı olamayacağını, kefalet ettikleri miktarın sözleşmede belirtilen 80 TL olduğunu, bu miktarı da ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının, davacı Banka ile davadışı ... arasındaki kredi kartı üyelik ve kredi sözleşmesinden dolayı hiçbir menfaatinin olmadığı, sadece dostane ilişkiler nedeniyle tüketime yönelik kredi kartına ilişkin olarak kefalette bulunmuş olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı Ziraat Bankası harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.