SUÇLAR: Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne münhasır olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.02.2014 tarihli ve 2013/66 Esas, 2014/83 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrasıyla üçüncü fıkrasının (a) bendi, 125 inci maddesinin dördüncü fıkrası, 62 nci maddesi uyarıca 11 ay 20 gün hapis cezasıyla ve görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Kanun'un 265 inci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına hükmedilerek 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 10.03.2014 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

2.Antalya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.04.2016 tarihli ve 2015/601 Esas, 2016/357 Karar sayılı kararıyla sanığın, tabi tutulduğu denetim süresi içinde yeni bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin on birinci fıkrası uyarınca hükümlerin yukarıda belirtildiği şekilde aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmamasının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
Sanığın temyiz isteği; hakkındaki cezaların eksik inceleme ve delillerin yanlış değerlendirilmesi neticesinde hukuka aykırı olarak verildiğine, gerekçe ve hüküm bölümlerinde olay örgüsünün kuvvetlendirilmesi için eylemlerin tekrarlandığına, verilen cezanın para cezasına çevrilmemesi veya ertelenmemesinin hatalı olduğuna, savunmalarının aksine şikayetçilerin beyanlarından başka dosyada delil bulunmadığına, karara esas alınan olayların hakkında ceza verilmesine yeterli olmadığına ilişkindir.

1.Olay günü temyiz dışı sanık İ.T.'nin yönetimindeki aracın kontrol yapan şikâyetçi polis memurları tarafından durdurulduğu, sanık İ.T.'nin alkollü çıkması üzerine hakkında işlem yapılacağı sırada, sanık ...'nün temyiz dışı sanığa "Sakın hiçbir şey imzalama ben onların canına okurum" diyerek şikâyetçileri tehdit ettiği, bunun üzerine İ.T.'nin de şikâyetçilere yönelik hakaret ve tehditte bulunduğu, bu suretle sanığın şikayetçilere yönelik olarak üzerine atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

2. Sanık savunması, şikâyetçilerin ve tanık İ.Ş.'nin beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

3. Olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.
Ancak;

1.Sanığın hakaret eyleminin nelerden ibaret olduğu gerekçeye yansıtılmadan şikayetçilere hakaret ettiği kabul edilerek yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

2. Mahkemece, sanığın, hakaret eylemini birden fazla görevliye karşı bir suç işleme kararı kapsamında tek bir fiil ile gerçekleştirdiğinin kabulü karşısında, sanık hakkında hakaret suçunda 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3.Hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarında hükmolunan hapis cezalarında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca takdiri indirim yapılırken netice cezaların adli para cezası olarak belirlenmesi suretiyle hükümlerde çelişki yaratılması,
Hukuka aykırı görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısı ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, temyiz edenin sıfatı yönünden, sanığın görevi yaptırmamak için direnme suçundan sonuç ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının, 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.11.2023 tarihinde karar verildi.