Değişen suç vasfına göre kullanmak için uyuşturucu madde
bulundurma suçundan mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2013 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.12.2014 tarihli ve 2013/219 Esas, 2014/529 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 6545 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7 nci maddesinin ikinci fıkrası çerçevesinde suç tarihi itibarıyla lehine olan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci birinci fıkrası uyarınca takdir edilen 1 yıl hapis cezasına dair hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. Karar 08.04.2015 tarihinde kesinleşmiştir.
C. Sanığın denetim süresi içinde 19.07.2015 tarihinde işlediği "Kullanımları Gereği Açıkta Bırakılmış Eşya Hakkında Hırsızlık" suçundan Antalya 27. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 17.11.2015 tarihli ve 2015/544 Esas, 2015/654 Karar sayılı mahkûmiyet kararının kesinleştiğinin ihbar olunması üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda, Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin onbirinci fıkrası uyarınca hüküm açıklanarak, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanık 16.12.2015 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİ NİN KABULÜ)
"Tüm dosya kapsamı, sanık savunmaları, arama el koyma tutanakları, sanıkların uyuşturucu madde kullandıklarına ilişkin beyanları ve bu beyanları doğrular mahiyette olan kan ve idrarlarında uyuşturucu madde bulunduğuna dair raporlar, sanık Kübra'nın evde yapılan arama sırasında balkondan attığı madde üzerinde yapılan kriminal incelemede maddenin uyuşturucu madde içermediğinin tespit edildiğine dair 11/06/2013 tarihli rapor da dikkate alındığında her ne kadar sanık ... hakkında zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yaptığı iddiasıyla cezalandırılması istenmişse de sanığın eylemlerinin isnat edilen zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapmak suçu yerine sübuta eren uyuşturucu madde kullanmak ve bu nedenle bulundurmak suçundan cezalandırılması" gerektiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği, görülmüştür.
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
Kendisinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçirilmeyen, olayı müteakip kamu davası açılmadan önce uyuşturucu madde kullandığı teknik yöntemlerle saptanmayan sanığın, daha önce kullandığını söylediği maddelerin ele geçmemesi nedeniyle, niteliklerinin belirlenmesi mümkün olmadığından, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu işlediğine dair sanığın soyut beyanı dışında atılı suçu işlediğini somut bir olgu olarak ortaya koyan, her türlü şüpheden uzak, yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.
Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2015 tarihli ve 2015/528 Esas, 2015/488 Karar sayılı kararının, gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
29.11.2023 tarihinde karar verildi.