Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanığın yokluğunda yapılan 10/08/2016 tarihli duruşmada açıklanan ve son kısmında Kanun’un emrettiği şekilde (Kanun yolu, mercii, şekli ve sürelerinin ne olduğu hususunda) yeterince bilgilendirmeye yer veren karara ilişkin gerekçeli hükmün, 20/10/2016 tarihinde sanık ile aynı adreste birlikte oturan tebellüğe ehil ağabeyi Şahin Geliş’e tebliğ edildiği, sanığın ise 353 sayılı Kanun’un 209/1’inci maddesinde öngörülen bir haftalık kanuni temyiz süresini haklı bir neden olmaksızın geçirerek, 27/12/2016 tarihinde kayda giren dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, sanık tarafından verilen temyiz dilekçesinin süresinde olmadığı, her ne kadar sanığa katılan hakları hatırlatılarak gerekçeli hükmün 27/12/2016 tarihinde tekrar tebliğ edildiği görülmüş ise de sanığa ikinci kez yapılan tebligatın kendisi ile ilgili hükmü temyiz etme konusunda yeniden hak kazandırmayacağı anlaşılmakla, temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 12/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.