Mahkûmiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre; Ceza İnfaz Kurumunda kalmakta olan sanığın, odasındaki yatağı ateşe vermek suretiyle demirbaş eşyalara zarar vermesi şeklindeki eylemine uyan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 152/1-a ve 152/2-a maddelerinde düzenlenen yakarak kamu malına zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre zamanaşımının dolmadığı ve kamu malına zarar verme suçu bakımından katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan şikâyetçi Adalet Bakanlığının, duruşmadan usûlüne uygun haberdar edilmediği, Dairemizin 08.10.2020 tarihli ve 2020/8480 Esas, 2020/10357 Karar sayılı kararı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.12.2020 tarihli yazısı gereği yapılan tebliğ işlemi üzerine şikâyetçi ... vekilinin 23.02.2021 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 260/1. madde ve fıkrası uyarınca kamu malına zarar verme suçu bakımından yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, şikâyetçi ... vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.