Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının 01.08.2008 tarihinde başlayan iş akdinin davalı şirket ile taşeron RGS Sosyal Hizmetler A.Ş. arasındaki anlaşmanın sona erdirilmesi sonucunda 31.07.2013 tarihinde işlerin bozuk olması nedeniyle sona erdirilmesine karşın işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, yıllık ücretli izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının taleplerinin yerinde olmadığını, davacının müvekkili çalışanı olmayıp dava dışı ...Temizlik ve Sosyal Hizmet Organizasyonları Ticaret A.Ş. ile yapılan anlaşma gereğince söz konusu işverenin temizlik elemanı olduğunu, tüm sorumluluğun dava dışı şirkette olmasına rağmen davacı ile birlikte diğer işçilerin mağdur olmaması için maaş ödemelerinin taraflarınca yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.
C) Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, iş akdinin işverence ihbar öneline uyulmaksızın haksız olarak sonlandırıldığı, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Taraflar arasında, yıllık ücretli izin alacağına ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.
Mahkemece hükme esas alınan 30.04.2015 havale tarihli bilirkişi raporunda davacının dört tam yıl çalışması karşılığı 56 gün yıllık ücretli izin hakkı bulunduğu tespit edilerek 1.363,19 TL alacak hesaplanmıştır.
Ancak davalı tarafından dosyaya sunulan yıllık izin formları incelendiğinde, davacının imzası bulunan 28.06.2013 tarihli personel izin talep formunda, 01.07.2013-08.07.2013 tarihleri arasında 6 gün, 02.04.2013 tarihli formda ise 04.04.2013-10.04.2013 tarihleri arasında 6 gün yıllık izin kullandığı anlaşılmaktadır.
Yıllık ücretli izin belgeleri ödeme belgesi niteliğinde olup yargılamanın her aşamasında dikkate alınmalıdır. Mahkemece, anılan belgeler dikkate alınmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.