Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette 29/12/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının iş sözleşmesini 26/06/2013 tarihinde haklı olarak feshettiğini, en son 1.000,00 TL. ücret aldığını, işyerinde sabah 08.00 akşam 18.00 saatleri arasında ve haftanın 3 günü de sabah 08.00 akşam 20.00 saatleri arasında haftanın 7 günü çalıştığını, hafta tatillerinde de çalıştığını, dini bayramların ilk iki günü tatil yaptığını, diğer günleri ile resmi bayram tatillerinde çalıştığını iddia ederek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili özetle; davacının vasıfsız eleman olarak 29/12/2010 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin haklı sebeple feshedildiğini, ödenmeyen işçilik alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, davalı temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta; davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, dava ile istenen miktarlara dava tarihinden, arttırılan miktarlara artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi yerinde ise de, dava ve artırım tarihlerinin hükümde açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüt yaratacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F)SONUÇ:
Temyiz olunan kararın fazla çalışma, genel tatil, hafta tatili ve yıllık izin ücreti alacaklarına ilişkin 2,3,4 ve 5 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine;
“2-Brüt 7.365,29 TL. fazla çalışma alacağının, 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 23/07/2013 tarihinden, geriye kalan 7.265,29 TL.sinin talep artırım tarihi olan 18/09/2015 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“3-Brüt 495,99 TL. genel tatil çalışma alacağının, 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 23/07/2013 tarihinden, geriye kalan 395,99 TL.sinin talep artırım tarihi olan 18/09/2015 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“4-Brüt 2.139,76 TL. hafta tatili çalışma alacağının 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 23/07/2013 tarihinden, geriye kalan 2.039,76 TL.sinin talep artırım tarihi olan 18/09/2015 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”
“5-Brüt 1.305,53 TL. yıllık ücretli izin alacağının 100,00 TL.sinin dava tarihi olan 23/07/2013 tarihinden, geriye kalan 1.205,53 TL.sinin talep artırım tarihi olan 18/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.