İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.04.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.
2. Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.06.2021 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat kararı verilmiştir.
3. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdur vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek, sanık hakkında verilen beraat kararının kaldırılmasına 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi; mahkûmiyete yeter delil olmadığına ilişkindir.
1. Dava konusu olay; sanığın mağdur ile buluşup okulun kamelyasına gittikleri, sanığın mağdurun elinden tutup okulun arkasına geçtikleri ve mağdurun dudağından öpmek ve kucaklamak şeklinde cinsel istismarda bulunduğu, yaklaşık 10-15 dakika birlikte aynı ortamda kalarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.
2. Konya 5. Ağır Ceza Mahkemesinde cinsel istismar suçundan yargılanan sanığın mahkûmiyetine karar verildiği, kararın istinaf incelemesini yapan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince kararın onandığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suç duyurusunda bulunulduğu anlaşılmıştır.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
Sanığın, atılı cinsel istismar suçunu işlediği sürede zorunlu olarak mağdureyi hürriyetinden yoksun bıraktığı hal dışında mağdurenin hürriyetini tahdit ettiğine dair bir iddia ve delil bulunmadığı gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Mağdurun kendisi sanığa telefon ederek buluşmasından sonra, sanığın mağduru cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek amacıyla, kimsenin bulunmadığı okulun arka tarafına götürdüğü, sanığın buraya mağduru götürmekteki amacının cinsel istismar eylemini gerçekleştirmek olduğu, sanıkla buluşmaya rızası ile giden 15 yaşından küçük mağdurenin, sonraki eylemlere rızasının geçerli sayılamayacağı da gözetildiğinde, sanığın çocuğa karşı cinsel amaç ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkındaki beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.
1. Cinsel istismar suçunda failin fiilini icra edebilmesinin zorunlu sonucu olarak, mağdurun bu suçla sınırlı olarak kısa bir süre özgürlüğünden yoksun kaldığı hâllerde işlenen suç dışında ayrı bir fiilin varlığından bahsetmek mümkün değildir. Ancak işlenen fiilin zorunlu sonucu olmamakla birlikte, amaç cinsel istismar suçunun işlenebilmesi için mağdurun bir yerden başka yere götürülerek hürriyetinden yoksun bırakıldığı hâllerde, fail amaç suçun yanında ayrıca hürriyeti yoksun kılma suçundan da cezalandırılacaktır.
2. Sanığın mağdur ... Ünlü'yü dudağından öpmek ve kucaklamak şeklinde cinsel istismarda bulunduğu, ancak yaklaşık 10-15 dakika birlikte aynı ortamda kaldıktan sonra, sanığın mağdura karşı cinsel istismar suçunun işleyebilmek için bir yerden başka bir yere rızası ile götürme şeklinde gerçekleştiği, mağdurun oraya gitmek istememesine rağmen bırakmadığı mağdurenin beyanlarından anlaşılmakla; sanığın, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/961 Esas ve 2021/1699 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.02.2024 tarihinde karar verildi.