Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1- 5607 sayılı Yasanın 10/1 maddesindeki "Bu Kanunda tanımlanan suçların işlenmesinde kullanılan taşıtlara, Ceza Muhakemesi Kanununun 128'inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur." şeklindeki ve CMK'nın 128/4 maddesindeki "Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur." şeklindeki düzenlemeler nazara alındığında; sanık adına tescilli otomobilin 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçu nedeniyle kolluk tarafından fiilen elkonulmasından sonra 13/10/2013 tarihli "Yediemin olarak teslim tutanağı" başlıklı tutanak ile yine sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesinin mevzuata uygun bir elkoyma işlemi olmadığı, Pasinler Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2014/28 değişik iş sayılı kararı ile 17.01.2014 tarihinde CMK.nın 128/4 maddesi gereği sicile şerh verilmek suretiyle el konulma işleminin yediemin teslim tutanağından sonraki tarihte verildiği nazara alındığında müsnet suçun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2- Hükmün 3. paragrafında sanık hakkında TCK.nın 62. maddesinin lehe uygulandığı halde 5. paragrafında aynı maddenin uygulanmamasına karar verilerek hükümde çelişkiye sebep olunması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.