Esastan ret
İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz
istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
A. Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2021 tarihli ve 2021/392 Esas, 2021/368 Karar sayılı kararı ile sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 9 yıl 7 ay hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1846 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, 2. Mahkemenin hapis cezasını hatalı hesapladığına, 3. Etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken üst hadden indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
05.04.2021 tarihinde sanık ...'in sevk ve idaresindeki ve temyizden vazgeçen sanık ...'ın da içerisinde bulunduğu 23 ...... plaka sayılı aracın kolluk görevlilerince uygulama noktasında durdurulduğu, sanıkların tedirgin tavırlar ve çelişkili beyanları sonrasında, kolluk görevlilerinin üzerlerinde suç unsuru olup olmadığını sorduğunda, temyizden vazgeçen sanık ...'ın rıza ile teslim ettiği iç çamaşırının içerisinde bulunan ayrı ayrı paketler halinde kişisel kullanım sınırının üzerinde eroin, metamfetamin ve sentetik kannabinoid maddesi ve aracın yapılan aramasında aracın sağ arka koltuğu üzerinde spor çanta içerisinde yeşil reçeteye tabi pregabalin etken maddeli haplar ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddelerin eroin ve sentetik kannabinoidler grubunda yer alan uyuşturucu maddelerden olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçu haber alındıktan sonra gönüllü olarak kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ettiği anlaşılmakla etkin pişmanlığının derecesi nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezasında 1/4 oranında indirim yapılmasına, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri nazara alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ve müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ...'ın 20.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmamıştır.
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken alt hadden indirim oranının belirlenmesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.
Hüküm fıkrasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci maddesinin (c) bendinde hapis cezasından 1/4 oranında indirim yapılırken hapis cezasının "11 yıl 3 ay" yerine hesap hatası sonucu
"11 yıl 6 ay" olarak, takdiri indirim nedenleri hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci maddesinin (d) bendinde hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken hapis cezasının "9 yıl 4 ay 15 gün" yerine hesap hatası sonucu "9 yıl 7 ay" olarak ve netice cezanın belirlenmesine ilişkin ikinci maddesinin (e) bendinde "9 yıl 4 ay 15 gün" yerine hesap hatası sonucu "9 yıl 7 ay" olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayin edilmesinin hukuka aykırı olduğu değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Sanık ve müdafiinin kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanık ...'ın 20.12.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.01.2022 tarihli ve 2021/1846 Esas, 2022/124 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükmünün,
Hüküm fıkrasının etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci maddesinin (c) bendinden "11 yıl 6 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "11 yıl 3 ay", takdiri indirim nedenleri hükümlerinin uygulanmasına ilişkin ikinci maddesinin (d) bendinden '"9 yıl 7 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "9 yıl 4 ay 15 gün" ve netice cezanın belirlenmesine ilişkin ikinci maddesinin (e) bendinden "9 yıl 7 ay" ibaresinin çıkarılarak yerine "9 yıl 4 ay 15 gün" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
05.02.2024 tarihinde karar verildi.