TCK'nın 157/1,62,52/2-4,53 maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, müştekinin çalışmakta olduğu ... Market isimli işyerine giderek bir miktar alışveriş yaptığı, karşılığında 50 TL'lik bir banknot uzattığı, müştekinin para üzeri olarak 46 TL iade ettiği, sanığın bu kez kendisinde bozuk para olduğunu söyleyip verdiği 50 TL'sını geri istediği ve aldığı, ceplerini kontrol ediyormuş gibi yapıp akabinde bozuk parasının olmadığını söylediği bunun üzerine müştekinin iade ettiği 50 TL'yi geri istediği ancak sanığın, işyerindeki kalabalığın müştekinin denetleme yapma imkanını ortadan kaldıracağını bildiğinden 50 TL'yi biraz önce verdiğini söyleyip işyerinden ayrıldığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın tevili ikrar yollu savunmaları, teşhis ve CD izleme tutanakları, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın uzlaşmak ve zararı gidermek istediği gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.