Mahkûmiyet
Espiye 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/485 Esas, 2015/670 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adrese Merkezî Nüfus İdare Sistemi (MERNİS) şerhi olmadan yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul ederek, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunmasına karşın, temyize konu gerekçeli kararın sanığın beyan ettiği son adresi ile aynı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre usulsüz tebliğ edildiği anlaşılmakla, sanığa gerekçeli kararın yöntemine uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve sunması durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 22.11.2023 tarihinde karar verildi.