Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
I) Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.06.2010 tarih ve 2010/292 E, 2010/220 K. sayılı, ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken ilamın tümünün esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasa'nın 322. maddesi uyarınca "Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/292 esas 2010/220 karar 22/06/2010 gün sayılı ilamı ile verilmiş hapis cezasının" tekerrüre esas alınmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak ve "Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/06/2010 gün 2010/292 esas 2010/220 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 8 ay hapis cezasından dolayı sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
II) Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1) Temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine rağmen suçun gece işlenmesinden dolayı 143/1. maddesinin uygulanması sırasında gerekçe gösterilmeden cezadan (1/3) olarak en üst oranda artırım yapılması,
2) Sanığın müştekinin ikametgahından bir adet bıçak çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,
3) 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 8 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilmesi sırasında 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezası yerine 2 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
4) Tekerrüre esas alınan Eskişehir 5. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.06.2010 tarih 2010/292 E. ve 2010/220 K. sayılı ilamından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, anılan ilamda iki ayrı hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları kapsamında birden fazla mahkumiyet hükmü bulunduğundan, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi uyarınca en ağır cezayı içeren hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken ilamın tümünün esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.