İstinaf başvurusunun esastan reddine
İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü;
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının, 2018/1750 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 53 üncü ve 54 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır
B. Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2019 tarihli ve 2018/177 Esas, 2019/654 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında, nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 nci, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
C. Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin, 20.11.2020 tarihli ve 2019/3455 Esas, 2020/2496 Karar sayılı kararıyla; sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.
Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri
1. İsnat edilen suçun işlendiğine ilişkin hiç bir delil ve belge bulunmadığına,
2. Mağdur ve tanık beyanlarının çelişkili olduğu beraatine karar verilmesi gerektiğine,
3. Eksik ve hatalı karar verildiğine,
İlişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Mağdur ile bir süredir gönül ilişkisi içerisinde olan sanığın olay tarihinde saat 10.00 sıralarında alkollü bir vaziyette mağdurun ikametine gittiği, burada mağdurun ayrılmak istediğini söylemesi üzerine sanığın mağduru rızası hilafına öptüğü, mağdurun sanığı itip "çık evimden seni istemiyorum" demesi üzerine sanığın mağdura tokat attığı ve hakaret içerikli sözler söyleyip evden çıkmayacağını söylemesi üzerine mağdurun polisi arayacağını söyleyip telefonunu eline aldığı, bu esnada sanığın mağdurun elinden telefonu zorla alıp kaçarak ikametten ayrıldığı anlaşılmıştır.
2. Mağdurun yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir olduğunun tespit edildiğine dair 30.01.2018 tarihli genel adli muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.
3. Tanıklar D.K. ve B.S.'nin aşamalarda alınan iddiaları destekleyen nitelikte beyanlarda bulunduğu görülmüştür.
4. Mağdurun aşamalarda değişmeyen tutarlı beyanlarda bulunduğu görülmüştür.
5. Suça konu telefonun en son suç tarihi olan 30.01.2018 tarih 11.21 de kullanıldığının tespit edildiği 26.06.2018 tarihli bilgi teknolojileri ve iletişim kurumu cevabı dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Mağdur ile sanık arasında husumet bulunduğu, sanığın tüm aşamalarda alınan savunmalarında telefonu aldığını kabul etmediği, tanıkların tarafsız tanık bulunmadığı, bilgi teknolojileri ve iletişim kurumu cevabına göre telefonun en son suç tarihi olan 30.01.2018 tarih 11.21 de kullanıldığının tespit edildiği, daha sonra kullanan olmadığının anlaşılması karşısında nitelikli yağma suçundan her türlü şüpheden uzak, kesin, somut bir delil bulunmadığı beraati yerine yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Ceza Dairesinin 20.11.2020 tarihli ve 2019/3455 Esas, 2020/2496 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
25.01.2024 tarihinde karar verildi.