Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı, Karşı Davalı İsteminin Özeti:
Davacı, karşı davalı vekili, davacının davalı işyerinde 04.06.2014-01.10.2014 tarihleri arasında aralıksız olarak çalıştığını, 30 yıllık kıdemli elektronik mühendisi olduğunu, iş akdinin şirketin A sınıfı iş güvenliği uzmanına ihtiyacı kalmadığı şifahen söylenerek feshedildiğini belirterek ihbar tazminatı ve ücret alacağının davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmesini dava etmiştir.
B) Davalı, Karşı Davacı Cevabının Özeti:
Davalı, karşı davacı vekili, davacının elektronik mühendisi olarak katıldığı sınavlar ile C sınıfı iş güvenliği uzmanlığı aldığını, daha sonra A sınıfı iş güvenliği uzmanı unvanı aldığını, yaptığı birkaç risk analizi haricinde hiçbir saha deneyimi olmadığını, hizmet verdiği şirketlerin denetim geçirdiğini ve firmaların ceza aldığını, davacının iş akdinin 25/II-e maddesine göre feshedilmediğini, istifa ile ayrıldıktan sonra kendisinden noterlik kanalıyla ihbar tazminatı talep edildiğini, davranışlarının İş Kanunu'nun 25/II-e,h,ı maddelerine aykırılık teşkil ettiğinden hizmet verdikleri şirketlerin maruz kaldığı cezalar nedeni ile kendisine rücu edileceğinin beyan edildiğini, iş akdini fesheden davacının ihbar tazminatı talep etme hakkının olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı davadan önce gönderdiği ihtarname ile davalı işvereni davaya konu ihbar tazminatı açısından 2.000,00 TL. için, ücret alacağı açısından da 8.000,00 TL. için 23/10/2014 tarihinde temerrüde düşürdüğünden ve temerrütten faiz talep edildiğinden, hüküm altına alınan alacaklara, temerrüt ihtarında bildirilen miktarlar ile sınırlı olmak üzere temürrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken alacakların tamamı için dava tarihinden itibaren işleyecek faize karar verilmesi ve ihbar tazminatı alacağına en yüksek banka mevduat faizi yerine yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nın geçici 3./2 maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;
"1-Davanın davacının davası yönünden kabulü, karşı davanın reddi ile
2.605,00 TL brüt ihbar tazminatından, 2.000,00 TL. sinin temerrüt tarihi olan 23.10.2014 tarihinden itibaren, bakiye 605,00 TL. sinin dava tarihi olan 26.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,
8.000,00 TL net ücret alacağının temerrüt tarihi olan 23.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca uygulanacak en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalı-karşı davacıdan alınarak, davacıya verilmesine" bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’ nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde davalı karşı davacıya iadesine, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.