Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Sanık hakkında verilen cezanın fahiş olduğuna, müvekkilinin mağdure ile evli olduğuna, çocuğu olduğuna ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.
Mahkemece; ''Dosya içerisinde; mağdur ... ...'a ait doğum tutanağı, genel adli muayene raporları, Eskişehir Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesi Vaka Değerlendirme Raporu, Beden ve Ruh Sağlığı Raporu, nüfus ve sabıka kayıtlarının mevcut olduğu görülmüştür. Sanık ...'ın aldırılan rapora göre suç tarihinde 15 yaşından küçük mağdure ile müteselsilen karı koca hayatı yaşamak suretiyle cinsel ilişkiye girdiği, olay tarihinin 2010 olduğu, mağdurenin ruh sağlığının bozulmadığı, ilişkinin rızaya dayalı olduğu, bu sebeple sanığın TCK 103/2, 43/1,53/1 maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar vermek gerekmiştir.'' şeklindeki gerekçeyle hüküm kurulmuştur.
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2015 tarihli ve 2014/242 Esas, 2015/183 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.