Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
A. Sanık hakkında, Samsun Cumhuriyet Başsavcılığınca kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan dolayı başlatılan soruşturmada, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin altıncı fıkrası delaletiyle 16.09.2015 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.
B. Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/418 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
Cumhuriyet savcısı " Sanık ... hakkında uyuşturucu kullanmak suçundan açılan davasında sanığın evinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirildiğinin sabit olduğu, ayrıca sanık hazırlık aşamasındaki beyanında uyuşturucu madde kullandığını ifade etmesine rağmen sanığın yargılama aşamasında uyuşturucu kullanmadığına dair beyanına itibar edilerek beraat kararı verilmesi" nedeniyle kararın bozulması gerektiğini beyan ederek temyiz talebinde bulunmuştur.
III. OLAY VE OLGULAR (İLK DERECE MAHKEMESİ NİN KABULÜ)
"İddia, savunma, tutanaklar, ekspertiz raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın kullanmak için uyuşturucu ve uyarıcı madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçlarından cezalandırılması talebi ile kamu davası açılmış ise de, bu iddiayı doğrular, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, yeterli, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediği " gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde;
20.08.2015 tarihli arama ve el koyma tutanağına göre sanık ...’nın eşi ile birlikte ikamet ettiği evde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçmesi üzerine sanığın kollukta müdafii huzurunda alınan beyanları içeriği ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçtan mahkûmiyeti yerine dosya
kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile beraatine karar verilmesi, nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.12.2015 tarihli ve 2015/418 Esas, 2015/681 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.