SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.06.2020 tarihli ve 14-2016/115061 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
1. Suça sürüklenen çocuk hakkında yargılama konusu eylemler için, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesi ve 109 uncu maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ile aynı maddenin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık, 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre ise 4 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. Çocuğun cinsel istismarı suçu bakımından aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 01.02.2016 tarihli mahkumiyet hükmü, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçları bakımından ise aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.06.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihlerden temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık ve 4 yıllık olağan zamanaşımı sürelerinin geçmiş olduğu belirlenmiştir.
3. Yukarıda açıklanan nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.02.2016 tarihli ve 2015/121 Esas, 2016/15 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden, hükümlerin 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.11.2023 tarihinde karar verildi.