Mahkumiyet, beraat
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanık ... hakkında yakınan ...’na yönelik basit yağma ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yerel mahkemenin 25/03/2014 tarih, 2013/246 Esas ve 2014/64 Karar sayılı hükmü ile sanık ... hakkında yakınan ...’na yönelik basit yağma ve kasten yaralama suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları ile tehlikeli vasıta kullanmak suçundan verilen beraat kararının; katılan ... vekili tarafından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden itiraz, tehlikeli vasıta kullanmak suçu yönünden ise temyiz edilmesi üzerine; yağma ve kasten yaralama suçlarından verilen kararların itiraz merci tarafından kaldırılarak yeni bir esasa kaydedilip temyize konu mahkumiyet hükümlerinin verildiği; bilahare katılan vekilinin sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden verilen beraat kararına yönelik temyizinin ise Yüksek Yargıtay 12. Ceza Dairesi’nin 25/05/2016 tarih, 2015/11087 Esas ve 2016/8770 sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmakla; anılan suça ilişkin tebliğnamede görüş bildiren düşünceye iştirak edilmeyerek inceleme dışı bırakılmıştır.
Oluş ve dosya içeriğine göre, yağma eyleminin işyerinde ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı kanunun 149/1-d-h maddesi ile uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, Ayrıca; sanığın otopark kapısında yakasını tutan mağdurun yaralanabileceğini öngörmesi muhakkak bir durum olup, sonucu bilerek aracı hızlı bir şekilde hareket ettirip yakınanı yere düşürmek suretiyle yaralanmasına sebebiyet vererek kaçtığı ve bu nedenle doğrudan
kastının bulunduğu gözetilmeyerek, hakkında anılan yasanın 21/2. maddesinin tatbiki suretiyle noksan ceza tayini, ayrı ayrı karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesi ile ilgili, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı iptal kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, o Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.