Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.09.2011 tarihli ve 2010/439 Esas, 2011/380 Karar sayılı kararı ile sanığın, cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 nci maddesi uyarınca sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, sekizinci fıkrası uyarınca 5 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiştir.
2. Sanık hakkında denetim süresinde İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.04.2015 tarihli ve 2012/1679 Esas, 2015/146 Karar sayılı kararı ile görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından mahkumiyetine, sanığın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle gereğinin takdir ve ifası için karar kesinleştiğinde ihbarda bulunulmasına karar verilmiştir.
3. İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesi kararının kesinleşmesi üzerine İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesine ihbarda bulunulmuş ve Mahkemenin 30.12.2015 tarihli ve 2015/213 Esas, 2015/546 Karar sayılı kararı ile hükmün açıklanmasına; sanığın, sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrası ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca sanık hakkında 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
1. Sanığın suç tarihinde önünden yürüyen şikayetçinin kalçasını avuçlama şeklinde gerçekleştiği kabul edilen eyleminin 6545 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 102 nci maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle cinsel saldırı suçunu oluşturduğu ve anılan madde uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 25.11.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran zamanaşımı da dikkate alındığında zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 22. Asliye Ceza Mahkemesinin 30.12.2015 tarihli ve 2015/213 Esas, 2015/546 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
06.11.2023 tarihinde karar verildi.