İstinaf başvurularının esastan reddi
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 17.01.2022 tarihli ve 2021/3196 Esas, 2022/120 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın ceza infaz kurumundan gönderdiği 14.08.2023 tarihli dilekçesi ile dosyasının (cezanın) onaylanmasına ilişkin talebi ile temyiz isteminden vazgeçtiği, temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu, sanığın temyiz süresi geçtikten sonra, ceza infaz kurumundan gönderdiği 29.09.2023 tarihli dilekçesi ile, dosyasının (cezanın)
onaylanmasına ilişkin talebinin geçersiz sayılmasını ve temyiz hakkını kullanmak istediğini beyan ettiği, bu talebin "vazgeçmeden dönme" niteliği taşıdığı anlaşılmakla, temyizden vazgeçmeden dönmenin temyiz süresi içinde mümkün olması, temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmenin geri alınmasının mümkün olmaması nedeniyle, sanığın 14.08.2023 tarihli temyizden vazgeçme talebi geçerliliğini koruduğundan, dava dosyasının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2024 tarihinde karar verildi.