B O Z M A Ü Z E R İ N E
Mahkumiyet
Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanığın hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/238 Esas, 2020/436 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ikinci fıkrasının e ve b bendi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.
2.Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.11.2020 tarihli ve 2020/238 Esas, 2020/436 Karar sayılı kararının sanık arafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.06.2021 tarihli ve 2021/2066 Esas, 2021/4992 Karar sayılı kararı ile basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bozulmasına karar verilmiştir.
3. Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/90 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, ikinci fıkrasının e ve b bendi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.
4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.08.2022 tarihli ve 2022/100741 sayılı sair temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Sanığın temyiz talebi kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilşkindir.
Temyizin kapsamına göre;
Yerel Mahkemenin Kabulü;
1. Olay günü sanığın 33 NAB 80 plaka sayılı aracı kullandığı, GMK bulvarı üzerinde Mezitli istikametine doğru, yani doğudan batı istikametine seyir halinde olduğu, Türk Telekom kavşağına yaklaştığı sırada sanığın güzergahına kırmızı ışık yandığı, yayaların geçmeye başladığı, bu sırada katılanın da yaya geçidini kullanarak ve kendisine yeşil ışık yanması nedeniyle karşıdan karşıya geçmeye başladığı, diğer araçların durmasına rağmen sanığın hızlı ... kullanması nedeniyle kırmızı ışıkta duramayarak yaya geçidinde katılana çarptığı, katılanın etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, hayati tehlike geçirecek ve hayati fonksiyonlarını ağır 4.derecede etkileyecek kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı, bu şekilde sanığın taksirle yaralama suçunu işlediği sonuç ve kanaatine varılmıştır.
2.Sanık aşamalarda, meydana gelen kazada kusurunun olmadığını beyan etmiştir.
3.Dosyada mevcut trafikçi bilirkişi raporunda sanığın kırmızı ışık ihlali yapması nedeniyle tam kusurlu olduğu tespit edilmiştir.
4.Mahkemece, Hukuki Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiş, basit yargılama usulü uygulanarak verilen karara sanığın itiraz etmesi üzerine genel hükümlere göre yargılama yapılmasına karar verildiği belirlenmiştir.
Yerel mahkeme kararında yapılan inceleme neticesinde olayın kabulünde herhangi bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Sanığın Temyiz Talebi Yönünden;
Dosyada yer alan tanık beyanları ve bilirkişi raporunun oluş ve dosya kapsamı ve birbiri ile uyumlu olduğu, kusur durumunu kesin bir şekilde tespit ettiği anlaşılmakla, hükümde bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.04.2022 tarihli ve 2022/90 Esas, 2022/357 Karar sayılı kararına yönelik sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
11.01.2024 tarihinde karar verildi.