Sanık ...'ın atılı suçtan mahkûmiyetine, sanık ...'un kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama (iki kez) suçlarından mahkûmiyeti ile tehdit suçundan beraatine, sanık ... hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesi,
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ... hakkında hakaret ve kasten yaralama suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000,00 TL’ye kadar (3.000,00 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, hakaret suçundan verilen 2.180,00 TL adli para cezası ile kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen 3.000,00 TL adli para cezasının miktarları itibariyle CMUK'nın 305/1. maddesi gereğince kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükümlere yönelik sanık ...'un temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanıklar ... ile ... haklarında mağdur sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde;
Sanıklara verilen hapis cezalarının kanunî sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de bu husus infaz aşamasında nazara alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... ile ... haklarında mağdur sanık ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde,
Mağdure Betül’ün aşamalardaki beyanları, sanık ...’un savunması ve tüm dosya içeriğinden; sanığın olay tarihinde onbeş yaşını bitirmiş olan mağdureyi cebir veya tehdit kullanarak yanında tuttuğuna dair kesin ve yeterli delil bulunmadığı, mağdurenin rızası ile sanığın yanında kaldığının anlaşılması karşısında, olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı, ancak, TCK'nın 234. maddesine 5560 sayılı Kanun ile eklenen 3. fıkrası gerekçesi ile birlikte değerlendirildiğinde; sanığın onbeş-onsekiz yaş aralığında olan mağdureyi kanuni temsilcileri olan anne ve babasının izni olmaksızın alıp götürerek yanında tutması şeklindeki eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilerek TCK'nın 234/3. maddesi uyarınca mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,
Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan düşme hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Sanık hakkında diğer mağdur sanık ...’a yönelik eyleminden dolayı kasten yaralama suçundan kamu davası açıldığı gözetilerek bu suça ilişkin yargılama yapılıp karar verilmesi gerekirken, hakkında dava açılmayan hakaret suçundan yargılama yapılarak şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.