Ceza vermekten vazgeçilmesi
Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler, gerekçe içeriğine göre ve Dairemizce de kabul edilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01/11/2016 tarih ve 2014/12-151 esas - 2016/395 sayılı kararı dikkate alındığında, 23/03/2015 tarihli son kararın direnme niteliğinde olmadığı, ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle verilen yeni bir karar olduğu kabul edilerek, yapılan incelemede:
Sanığın eylemini karşılıklı hakaret biçiminde işlediğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı yerine ceza vermekten vazgeçilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasındaki "ceza vermekten vazgeçilmesi" ibaresi çıkarılmak ve yerine “ceza verilmesine yer olmadığı” ibaresi yazılmak suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.