İstinaf başvurusunun esastan reddi
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.03.2019 tarihli ve 2018/1295 Esas, 2019/304 sayılı kararı ile sanık hakkında terör örgütü propagandası yapmak suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.
2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/1056 Esas, 2019/1520 sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 02.02.2022 tarihli bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle (aleyhe):
1.Sanığın 19 Mart 2015 tarihinde Ağrı Dağı Güngören Köyü Yenigün Mezrasında düzenlenen Nevruz etkinliğine katıldığına, bu etkinliğin PKK/KCK silahlı terör örgütünün propagandası haline döndüğüne, etkinlikte terör örgütü mensuplarının ve teröristbaşı ... Öcalan'ın resim baskılarının bulunduğuna pankartların olduğuna, sözde örgüt bayrağının bulunduğuna, 23.12.2015 tarihinde yakalanan örgüt mensubu İ.T. nin bu Nevruz etkinliğiyle ilgili olarak vermiş olduğu beyanında; kendisinin ve diğer örgüt mensuplarının bu etkinliğe katıldığını, halkın kendilerini selamladığını, kendilerini ziyarete geldiklerini beyan ettiğine, böylelikle etkinliğin terör örgütünün propagandasına döndüğüne ve sanığın da bu etkinliğe katıldığına, bu haliyle PKK/KCK silahlı terör örgütünün cebir, şiddet ve tehdit içeren yöntemlerini ve eylemlerini meşru gösterici veya övücü ya da bu yöntemlere başvurmayı teşvik edici nitelikte eylemde bulunmak suretiyle terör örgütü propagandası yapmak suçunu işlediğine,
2.Sanığın terör örgütü propagandası yapmak suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Oluş, iddia ve mahkemenin kabulü nazara alındığında, sanığın beraatine ilişkin hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından, bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Oluş, iddia, mahkeme kabulü, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizi ile tüm dosya kapsamına göre; terör örgütü propagandası yapmak suçuna ilişkin sanığa yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı belirlenen, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;
Yapılan yargılama sonunda yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, karar gerekçelerine göre Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz talebinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kurulan beraat hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 14.11.2019 tarihli ve 2019/1056 Esas, 2019/1520 sayılı kararında Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ağrı 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.01.2024 tarihinde karar verildi.