Mahkümiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 12/02/2008 günlü 2007/9-230 Esas ve 2008/23 sayılı Kararı uyarınca tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/09/2012 gün ve 2012/420 Esas, 2012/1771 sayılı Kararı da nazara alınarak 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesinin sadece karşılıksız yararlanma suçlarını kapsadığı anlaşıldığından 6352 sayılı Yasanın rüşvet suçu yönünden getirdiği düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanık hakkında mahkümiyetin sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden de hapis cezasının infazının tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiği gözetilmeden sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili olarak şartla tahliye tarihine kadar uygulanmasına ve aynı Yasanın 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğunun 53/1-a maddesi ile sınırlı olarak uygulanması gerektiği gözetilmeden anılan maddedeki tüm hak ve yetkileri kapsayacak şekilde yasaklanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nın 53/1 ve 53/5. maddeleri gereğince hükmedilen hak yoksunlukları ile ilgili bölümlerin çıkarılarak ve mahkemenin uygulaması da nazara alınarak, bunların yerine sırasıyla “sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesine göre 53/1-c maddesinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile haklarından koşullu salıverilme tarihine, 53/1. maddesinde yazılı diğer haklardan 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ve “Sanığın suçu 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesinde sayılan hak ve yetkilerden birinin kötüye kullanılması suretiyle işlediği anlaşılmakla aynı yasanın 53/5 maddesi gereğince, cezanın infazından sonra işlemek üzere takdiren 1 yıl 8 ay süre ile anılan yasanın 53/1-a maddesinde belirtilen hak ve yetkileri kullanmasının yasaklanmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.