MAHKEMESİ: FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 17/09/2010 tarih ve 2009/242-2010/229 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin aynı zamanda unvanı olan ‘OTO TRİM’ ibareli markasının adına tescili için davalıya başvurduğunu, anılan başvurunun 556 sayılı KHK'nin 7/1-d maddesi uyarınca ret edildiğini, markanın bir meslek grubuna ait olmadığını veya halk tarafından yaygın kullanılmadığını, esasen kullanımla ayırt edici hale getirildiğini, itirazların da kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline, markanın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada, benimsenen bilirkişi raporuna göre, trim ibaresinin ‘OTO’ ibaresiyle birlikte kullanımı halinde bunun oto döşeme veya oto süsleme faaliyeti için kullanıldığının kabulünün gerektiği, bu çerçevede, tescili talep edilen markanın; 12. sınıfın 22. alt sınıfında yer alan “koltuk kılıfları, araba örtüleri (şekilli), güneşlikler...” bakımından tanımlayıcı ve/veya doğrudan bu ürün grubunu niteleyen; 12. sınıfın 24. alt sınıfında yer alan “taşıtlar için metalden veya sentetik malzemelerden mamul profil çıtalar (dekorasyon amaçlı)...” bakımından bu ürün grubunun kullanım amacını belirten bir anlam taşıdığının da kabulünün gerektiği, sonuç olarak; 12. sınıfın 22 ve 24. alt grupları bakımından OTO TRİM esas unsurlu markanın tescilinin 556 sayılı KHK’nın 7/1-c bendine aykırılık teşkil edeceği, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, TPE YİDK'nın 31/05/2005 tarih 2005-M-2041 sayılı kararının 12.22 ve 12.24 alt gruplar hariç diğer sınıf ve alt gruplar yönünden iptaline, karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.