İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23.01.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.03.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 5 yıl 2 ay hapis cezası ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; katılanın kartını rızası dahilinde kullandığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Dava konusu olay, sanık ile katılanın komşu oldukları, sanığın katılana ait banka ve kredi kartlarını ele geçirerek katılanın bilgisi ve rızası dışında farklı ATM' lerden para çekme işlemleri yaptığı iddiasına ilişkindir.
2. İlk Derece Mahkemesi tarafından tüm dava dosyası içeriği, kamera görüntüleri ve sanığın tevilli ikrarı dikkate alınarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 245 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince tayin edilen 3 yıl 6 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince 1/2 oranında yapılan artırım sonucu sanık hakkında 4 yıl 15 ay hapis cezası yerine 5 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Tüm dava dosyası kapsamı, katılanın istikrarlı beyanları, banka yazı cevapları, ATM'den para çekme anına ilişkin kamera görüntüleri, 15.12.2019 tarihli CD izleme ve teşhis tutanağı, sanığın suç tarihinden kısa bir süre sonra farklı bir suç nedeniyle yakalandığında katılana ait kimlik ve ehliyeti ibraz ettiğine dair Gazi Polis Merkezi Amirliğinin 21.12.2019 tarihli fezleke ve ekindeki belgeler dikkate alındığında, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi kararında isabetsizlik görülmediğinden sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 05.07.2022 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2023 tarihinde karar verildi.