Mahkûmiyet

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve aynı maddenin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince ilk defa mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ezine 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.06.2020 tarihli ve 2019/330 Esas ve 2020/121 Karar sayılı

kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/1744 Esas, 2021/1668 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının, ''sanığın suçunun sabit olması sebebiyle'' kaldırılmasına ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları ve 58 ... maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

Sanığın temyiz sebebi yaralama kastıyla hareket etmediğine ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

1. Mağdurun suç tarihinde 10 yaşında olup, sanığın öz kızı olduğu, olay tarihinde mağdurun eve geç gelmesi nedeniyle çıkan tartışmada sanığın mağdurun yüzüne tokat atmak suretiyle basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Mağdur aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuş, sanık suçlamayı tevil yollu ikrar etmiş, tanıkların ve temyiz dışı tarafların beyanları, olay tutanağı ve Ezine Devlet Hastanesinin 04.11.2019 tarihli adli muayene raporu dava dosyasına eklenmiştir.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanını doğrulayan tanık Bahar'ın anlatımı, sanığın tevil yollu ikrarı ve mağdur hakkında düzenlenen adli muayene raporunun içeriğine göre, yaralama kastıyla gerçekleşen eylemin sübuta erdiği kabul edilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2020/1744 Esas, 2021/1668 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan

temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ezine 2. Asliye Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.