Davacı, iş kaybı tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.
Hüküm süresi içinde davalı şirket avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı, özelleştirme sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davalılar hakkında açtığı bu davada iş kaybı tazminatı ödetilmesi isteğinde bulunmuştur.
Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece ilgili istek bilirkişi raporu doğrultusunda Et Balık Kurumu yönünden kabulüne, Türkiye İş Kurumu yönünden sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.
Hüküm davalı ... Kurumu tarafından temyiz edilmiştir.
Mahkemece verilen kısa kararda “Açılan davanın kabulü ile, 3427,20.- TL iş kaybı tazminatının 500,00 TL'sinin dava tarihinden itibaren bakiye kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...-Balık Ürünleri A. Ş. 'den alınarak davacıya verilmesine, ” karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise “Açılan davanın kabulü ile, 2817,60 TL iş kaybı tazminatının 500,00 TL 'sinin dava tarihinden itibaren bakiye kısmının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...-Balık Ürünleri A. Ş. 'den alınarak davacıya verilmesine, ”şeklinde yazılmıştır.
Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir.
Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacak miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harçın istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.