Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde sigortacı ve hasar danışmanı olarak 19.11.2007-26.03.2014 tarihleri arasında çalıştığını, işçilik alacaklarının ödenmemesi ve işyeri sahibi tarafından darp edilmesi nedeniyle iş aktini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının davalı işveren tarafından darp edilmesinin söz konusu olmadığını, davacının psikolojik sorunlarının bulunduğunu, kendiliğinden işten ayrıldığını, talep edebileceği işçilik alacaklarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işyeri sahibinin oğlu tarafından darp edildiği, fazla mesai ve asgari geçim indirimi ile genel tatil alacaklarının ödenmediği, davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece, hüküm altına alınan asgari geçim indirimi alacağı toplam 1.698,65 TL olup, 500,00'lik kısma dava tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verildiği dikkate alındığında bakiye 1.198,65 TL’lik kısma ıslah tarihinden itibaren faiz hükmedilmesi gerekirken, 2.213,20 TL'ye ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin asgari geçim indirimi alacağına ilişkin ikinci paragrafının hükümden çıkartılarak, yerine;
“1.698,65 TL net asgari geçim indirimi alacağının (taleple bağlı kalınarak) 500,00 TL.sinin dava tarihi olan 24.04.2014 tarihinden, 1.198,65 TL.sinin ıslah tarihi olan 28.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E, 2018/8 K, sayılı İBK, uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 15/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.