Mahkumiyet
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen kararın türü ve karar tarihine göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği ve anılan maddenin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla; karar tarihi 24.01.2022 olan hükmün ilk defa Bölge Adliye Mahkemesince mahkumiyet kararı verildiğinden temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede, 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.05.2021 tarihli ve 2020/1126 Esas, 2021/780 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2482 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile ; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
Sanık müdafinin temyiz sebepleri ; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın mağduru kasten yaraladığı iddia edilen olayda, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında atılı suçlamayı ret etmesi, mağdurun aşamalarda değişen ve çelişki içeren beyanlarda bulunması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, inandırıcı delilin bulunmadığı gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.
2. Katılan hakkında düzenlenen adli muayene raporları, nüfus kayıtları, sanığa ait adli sicil sabıka kaydı ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, sanığın mağdur ile resmi nikahlı olarak evli oldukları, olay tarihinde gece saat 23: 00 sıralarında evdeyken sanığın mağduru aldattığından bahisle aralarında tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın mağdurun boğazını sıkarak adli muayene raporuna göre basit tıbbi tedavi ile giderilebilecek şekilde yaraladığının sabit olduğu gerekçesiyle, İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında mağdura yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anlaşılmıştır.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve
bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, mağdurun soruşturma aşamasındaki oluşa uygun anlatımı ile bununla uyumlu adli muayene raporu dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık hakkında lehe hükümlerin yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 24.01.2022 tarihli ve 2021/2482 Esas, 2022/245 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2023 tarihinde karar verildi.