Mahkumiyet
Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 87 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, ilk derece mahkemesince sanığın beraatine, bölge adliye mahkemesi tarafından ise sanığın mahkumiyetine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkumiyet" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/984 Esas, 2018/1863 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2019/2475 Esas, 2021/1897 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile ; sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz sebepleri ; sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, eksik incelemeye, ilişkindir.
Temyizin kapsamına göre;
A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü
1. Sanığın katılanı kasten yaraladığı iddia edilen olayda, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında atılı suçlamayı ret etmesi, katılan kendisine karşı yapılan kasten yaralama eyleminden dolayı olay tarihinden iki gün sonra şikayetçi olması ve bu tarihte hakkında adli rapor düzenlenmiş olması karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair salt katılanın beyanı dışında delil elde edilemediği gerekçesiyle sanık hakkında beraat kararı verildiği, anlaşılmıştır.
2. Katılan hakkında düzenlenen adli muayene raporları, HTS kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.
B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü
Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesinde, sanığın olay tarihinde kendi bahçesinde bekçi olarak çalışan katılanı, işini düzgün yapmadığı bahanesiyle adli muayene raporunda belirtilen biçimde yaraladığının sabit olduğu, sanığın kullandığı telefonunun HTS kayıtları uyarınca olay saatinde ... ilinden sinyal verdiği bu haliyle savunmasının doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince kurulan beraat hükmünün kaldırılmasına ve sanık hakkında katılana yönelik kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verildiği, anlaşılmıştır.
İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve
bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, katılanın aşamalardaki oluşa uygun anlatımları ile bununla uyumlu adli muayene raporları dikkate alındığında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, belirlenen temel ceza miktarında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.09.2021 tarihli ve 2019/2475 Esas, 2021/1897 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2023 tarihinde karar verildi.