Karar verilmesine yer olmadığına
İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/416 Esas, 2021/380 sayılı Kararının, katılan ..., katılan Hazine vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/5362 Esas, 2021/2310 sayılı Kararı ile, sanığa atılı tehdit suçunun yağmaya teşebbüs suçunu oluşturabileceği, diğer suçların da bu suçla bağlantılı olarak ağır ceza mahkemesince birlikte görülmesi gerektiğinden bahisle İskenderun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.04.2015 tarihli ve 2011/374 Esas, 2015/272 sayılı Kararının bozulduğu, anılan mahkemenin hatalı olarak sadece tefecilik suçundan vermiş olduğu görevsizlik kararı üzerine dosyayı ele alan İskenderun 1. Ağır Ceza Mahkemesince yerinde gerekçelerle ve fakat görevsizlik kararı verilmesi gerekirken karar verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;
Sanık hakkında yağmaya teşebbüs suçundan verilen ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesi kapsamında bir hüküm olmayan karar verilmesine yer olmadığına dair karara yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereğince, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı REDDİNE,
Dava dosyasının, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.12.2023 tarihinde karar verildi.