5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3,62,53/6,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Oluşa ve incelenen dosya kapsamına göre, 147 promil alkollü olarak sevk ve idare ettiği otobüsün direksiyon hakimiyetini kaybedip, yoldan çıkarak kazaya sebebiyet veren sanığın, aracında bulunan yolculardan ...'ın ölümüne, ...'ın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir, ...'ın basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ...'in orta (2) derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, mağdurlar sanıktan şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş iseler de, suçun bilinçli taksirle işlenmesi ve mağdur ...'de meydana gelen yaralanmanın 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında kalmaması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesinde tanımlanan taksirle öldürme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, mağdurların tamamının basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralandıklarından bahisle, dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle, yazılı şekilde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesi uyarınca mahkumiyet kararı verilmesi; ayrıca, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanığın tam kusurlu olduğunun mahkemece de kabul edildiği somut olayda, sanığın taksirinin yoğunluğu gözetilerek, alt sınır aşılarak hak ve nasafete uygun bir ceza yerine, asgari hadden ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.