Mahkûmiyet
Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Demirköy Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.
2. Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
3. Sanığın temyiz üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 23.06.2021 tarihli bozma ilamı ile ''Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.11.2018 tarih ve 2018/339-536 sayılı Kararında belirtildiği üzere; hüküm tarihinde başka suçtan Afyon Açık Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan ve kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan, sorgusu sırasında duruşmalarda bulunmaktan bağışık tutulma hakkı hatırlatılmayan ve bu yönde talebi de bulunmayan sanığın hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması veya SEGBİS sisteminde hazır edilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılması'' gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.
4. Bozma üzerine Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Sanığın temyiz isteği; atılı suçu işlemediğine, katılanın zararının yakınları tarafından giderildiğine, bu hususun araştırılmadığına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 168 inci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
Dava konusu olay, sanığın katılana ait kredi kartı bilgilerini kullanarak katılanın bilgisi ve rızası dışında www.teknosa.com isimli internet sitesinden 349,00 TL tutarında alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.
1. Tüm dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki istikrarlı anlatımları, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, Ziraat Bankası A.Ş.'nin 26.08.2014 tarihli yazı cevabı, Teknosa A.Ş. vekilinin suça konu sipariş ve teslimat bilgilerine dair 28.04.2015 tarihli yazı cevabı birlikte değerlendirildiğinde, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunun unsurlarının oluştuğuna dair mahkeme kabulünde ve 26.08.2014 tarihli Banka yazı cevabına göre katılanın zararının banka tarafından giderildiği anlaşıldığından sanık hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmamıştır.
2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri reddedilmiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Demirköy Asliye Ceza Mahkemesinin 18.11.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.12.2023 tarihinde karar verildi.