B O Z M A Ü Z E R İ N E
ÇOCUKLAR: ..., ...
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143/1, 35/2,31/3. maddeleri uyarınca hükmolunan 3 yıl 9 ay hapis cezasından 5237 sayılı Kanun'un 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapılarak netice cezanın 3 yıl 1 ay 15 ... yerine 2 yıl 13 ay 15 ... hapis cezası olarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi ve 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereği kazanılmış hak gözetilerek sonuç olarak hükmedilen hapis cezasının bozma kararı öncesindeki 2 yıl 3 ay hapis cezası üzerinden infazının yapılmasına karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde 2 yıl 3 ay hapis cezası tayin edilmesi ve buna bağlı olarak suça sürüklenen çocuk hakkında erteleme hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
II. Suça Sürüklenen Çocuk ... Hakkında Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;
5237 sayılı Kanun'un 142. maddesinde, 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 62. maddesi ile yapılan ve 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik uyarınca, sanığa yüklenen 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h ve 143. maddelerinde öngörülen suçun gerektirdiği cezanın alt sınırının 5 yıldan fazla olması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.10.2021 tarihli ve 2021/35 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararı dikkate alınarak, 5271 sayılı Kanun’un 150/3. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğa zorunlu müdafi atanması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam edilerek aynı Kanun’un 188/1 ve 289/1-e maddelerine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.