Esastan ret
Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararın davalı ... Hazinesi vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Hazinesi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; mirasbırakan ... oğlu ...'ın 1918 yılında öldüğünü, mirasbırakandan müvekkiline intikal etmesi gereken bir kısım taşınmazlar için Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1229 Esas sayılı dosyasında mirasçılık belgesi talep edildiğini, bahsi geçen mirasçılık belgesi ile müvekkilinin Tapu Sicil Müdürlüğüne gittiğinde Antalya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1092/523 Esas, 1974/263 Karar sayılı aynı mirabırakan hakkında mirasçılık belgesinin bulunduğunun öğrenildiği, bu nedenle Tapu Sicil Müdürlüğünce işlem yapılmadığını, anılan mirasçılık belgelerinin birbirinden farklı olması nedeniyle hatalı olan mirasçılık belgesini iptalini talep etmiştir.
Davalı ... Hazinesi vekili cevap dilekçesinde; Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1229 Esas, 2016/1970 Karar sayılı mirasçılık belgesine göre ... oğlu ...'ın ölümü ile mirasının 3 hisse olarak ... oğlu ... ile 1 hisse olarak da Hazineye kaldığını, Medeni Kanun'un 501 inci maddesine göre mirasçı bırakmaksızın vefat eden kimsenin mirası devlete intikal eder maddesi gereği Hazinenin mirasçılığına karar verilen mirasçılık belgesinin iptali için açılan davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamında incelenen nüfus kaydı ve alınan bilirkişi raporu neticesinde Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/1229 Esas, 2016/1970 Karar sayılı mirasçılık beşgesinde mirasbırakanın mirasçılarının hatalı tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.12.2016 tarih ve 2016/1229 Esas, 2016/1970 Karar sayılı mirasçılık belgesinin iptaline ve mirasbırakana ait yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Hazinesi vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davalı ... Hazinesi vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğunu, davalı Hazinenin hak sahipliğinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan Bayram'ın kardeşi ...'in mirasçı olduğunu, Hazinenin mirasçı sıfatı bulunmadığından Antalya 4. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen mirasçılık belgesinin iptaline ve yeni mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davalı ... Hazinesinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Hazinesi vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davalı ... Hazinesi vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın reddine karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.
Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeplerle;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.