Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.10.1997 tarihli ve 1996/530 Esas, 1997/200 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (765 sayılı Kanun) 497 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 59 uncu maddesi uyarınca 16 yıl 8 ay ağır hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 06.05.1998 tarihli onama kararı ile karar kesinleşmiştir.
2. Uyarlama yargılamasında verilen ilk derece kararlarının Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 02.03.2020 tarihli ve 15.02.2022 tarihli ilamları ile bozulmasından sonra en son ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.09.2022 tarihli ek kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 49 uncu maddesinin (a), (c) ve (h) bentleri, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi gereğince 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.
Hükümlü Müdafiinin Temyiz Sebepleri
1.Sanık hakkında fazlaca ceza verildiğine,
2. Ek kararın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verildiğine,
3. Vesaire
İlişkindir.
Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 02.03.2020 ve 15.02.2022 tarihli bozma ilamlarının içeriği de dikkate alınarak hükümlü hakkında nitelikli yağma suçundan sayılı 765 sayılı Kanun’un 497 nci maddesinin ikinci fıkrası, 59 uncu maddesi uyarınca kurulup kesinleşen hükmünden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanun’un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9 uncu maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 22.09.2022 tarihli ve 1996/530 Esas, 1997/200 Karar sayılı kararında hükümlü müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükümlü müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,
12.12.2023 tarihinde karar verildi.