HÜKÜMLER: Beraat
Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1-Ergani Cumhuriyet Başsavcılığının 26.11.2015 tarihli iddianamesiyle sanıklar hakkında 3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendine muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.
2-Erganı 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli kararı ile sanıklar hakkında 3091 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.
Katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz istemi mahkemenin eksik incelemeyle delil değerlendirmesinde yanılgıya düşerek karar verdiğine, kararların usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.
Dava konusu olay sanıkların hazineye ait taşınmazı sürmek suretiyle tecavüzde bulundukları haklarında 02.11.2015 tarihli men kararı verildiği bu suretle sanıkların 3091 sayılı Kanunun 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suçu işledikleri iddiasına ilişkindir.
1.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında verilen hükümlerin incelemesinde;
3091 sayılı Kanun'un 15 inci maddenin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen suçun oluşabilmesi için sanıkların aynı yere tecavüzlerinden dolayı iki kez men kararı verilip bu men kararlarının da infaz edilmesi gerektiği, dosya içerisinde bulunan 02.11.2015 tarihli men kararı dışında başka bir men kararının bulunmadığı, dosya kapsamında elde edilen delillerden anlaşıldığından ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarında hukuka aykırılık görülmemiştir.
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.
2.Sanık ... hakkında verilen hükmün incelemesinde;
Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 18.07.2021 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin 1 inci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.
1.Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
2.Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Ergani 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2023 tarihinde karar verildi.