Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa ait adli sicil kaydında yer alan ve daha ağır cezayı içeren Kadıköy 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 20.04.2006 gün ve 2005/1182 E.- 2006/151 K. sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.06.2004 gün ve 2004/727 E.- 2005/719 K. sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Ancak;
Sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi karşısında, dosya içerisinde mevcut olan 29.06.2012 tarihli Mülakat, Cumhuriyet Savcısı Görüşme ve Yakalama Tutanağının içeriği nazara alınarak tutanağı düzenleyen polis memurları tanık sıfatıyla dinlendikten sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebepten dolayı hükmün istem gibi BOZULMASINA, 26.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.