Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuk ...’nın 24.10.2013 tarihli duruşmada alınan ifadesinde müdafi istemediğini beyan ettiği, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının da gerekli olmadığı halde, soruşturma aşamasında zorunlu olarak atanan müdafi Av. ...’ın yokluğunda verilen kararı 10.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği, anılan müdafinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığı gözetilerek, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün bizzat suça sürüklenen çocuğa tebliğinin gerektiği, ancak suça sürüklenen çocuğun sorgusunda bildirdiği aynı zamanda mernis adresinde yakınına 08.01.2014 tarihinde yapılan tebligatın, tebliğ tarihinde ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olarak bulunması nedeniyle geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’ya usulüne uygun şekilde bilinen son adresine (cezaevinde ise cezaevi adresinde bizzat kendisine, cezaevinde olmaması halinde sorguda verdiği bilinen en son adresine, buradan iade dönerse mernis adresine olacak şekilde) gerekçeli hükmün tebliğ edilerek, tebligat belgesi ve sunması halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 21/03/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.