Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
I) Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
II) Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemine gelince;
Olay günü saat 03: 30 ile 10: 30 arasında belirlenemeyen bir zaman diliminde müştekiye ait ikametten cep telefonları, kol saatleri ve bir miktar paranın çalındığı, aynı gün saat 13: 15 sıralarında devriye görevi yapan kolluk görevlilerince sanıklar.... ve ....’ın cep telefonları ile kol saatlerini satmaya çalıştıklarının görüldüğü, sanıklar... ve ....’ın hırsızlık suçunu birlikte işlediklerini, sanık ...’ın suça katılmadığını beyan ettikleri, sanık ...’ın da aşamalardaki savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğinin anlaşılması karşısında; dosya içeriğine göre sanık ...’ın, suça konu eşyaları çaldığına dair herhangi bir delil bulunmadığı, ancak hırsızlık konusu mallar ile birlikte olaydan kısa süre sonra diğer sanıkların yanında malları satmaya götürürken yakalandığı gözönüne alındığında, eyleminin TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan yazılı şekilde hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.