Mahkumiyet
Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1)Sanığın müştekiye ait kredi kartını Trabzon ve Ordu illerinde de kullanmasından dolayı ilgili yerlere yetkisizlik kararı ile evrakın gönderilmesi için tefrik edildiği anlaşılmakla; sanık hakkında mükerrer ceza verilmesinin önlenmesi amacıyla, bu illerde dava açılıp açılmadığı araştırılarak, derdest davalar olması halinde davaların birleştirilmesi ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Müştekinin talimat mahkemesinde alınan 24.09.2014 tarihli beyanından zararının karşılanmadığını beyan ettiği, 23.12.2014 tarihinde savunması alınan sanığın ise; müşteki ile telefonla görüştüğünü, müştekinin zararını karşılamaya hazır olduğunu ancak talep edilen miktarın 4000 TL değil, 2250 TL olduğunu beyan ederek etkin pişmanlık iradesini ortaya koyduğunun anlaşılması karşısında; sanığa uygun süre verilerek, gerekirse mahkemece ödeme yeri belirlenip suçtan hasıl olan zararı ödeme imkanı tanınarak sonucuna göre sanık hakkında TCK.nın 168. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden mahkumiyet hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.