Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın yokluğunda verilip 29.01.2014 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen kararı 1412 sayılı CMUK’nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 06.02.2014 tarihinde temyiz eden sanığın süresinde olmayan temyiz isteminin aynı Kanun’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;
TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanık bakımından tekerrüre esas alınan Eskişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2010 tarih ve 2009/839 Esas ve 2010/97 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1, maddesinde yazılı ''hırsızlık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 20.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.