Esastan ret
Taraflar arasındaki endüstriyel tasarıma tecavüzün tespiti, önlenmesi ve maddi-manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.
Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.
Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin "ROYAL GARDEN" markası altında bahçe mobilyaları üretimi ve satışını yapan bir firma olduğunu, kendi tasarımı olan "hareketli başlıklı salıncak" isimli tasarımını 2002/01381 tescil numarası ile tescil ettirdiğini, bu tasarımın davalılar tarafından üretimi yapılarak "HOME DREAM GARDEN" isimli mağazalarında ve internet sitesinde satışa sunulduğunun belirlendiğini, akabinde tespit dosyası ile bu durumun tespit edildiğini, yapılan incelemede söz konusu tasarımların ayniyet derecesinde benzer olarak algılandıkları sonucuna varıldığını, davalıların ihtara rağmen satışa devam ettiğini, ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinde, aynı adreste aynı faaliyet alanında iki firma olarak faaliyet gösterildiğini ve internet üzerinden satış yapıldığını ileri sürerek tasarım hakkına tecavüz teşkil eden ve haksız rekabet oluşturan eylemlerin tespiti, önlenmesi, fazlaya dair talep ve dava hakkı saklı kalmak üzere 5.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsili ile hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.
Davalılar vekili cevap dilekçesinde; müvekkili aleyhinde yapılan tespiti kabul etmediklerini, müvekkilinin davacıya ait ürünleri taklit ettiğinin doğru olmadığını, bahsi geçen benzer olduğu iddia edilen ürünlerin uluslararası alanda kullanılan ürünler olduğunu, müvekkili ... Dalkabakoğlu'nun dava konusu yapılan ve iddia edilen ürünün 18.04.2014 tarihinde tescil ettirdiği 2014/03050 nolu salıncak tasarımı olduğunu, davacının ürünlerinin hiç bir şekilde taklit edilmediğini savunarak davanın reddi ile davacının manevi tazminata mahkum edilmesini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıların üretimlerinin tescilli tasarıma dayandığı, 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin somut olayda dava tarihi itibariyle yürürlükte olmadığı için uygulanamayacağı, davalı tasarımının yenilik ve ayırt edicilik vasfının işbu davada incelenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.
Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalıların haksız tescile dayanarak hak elde edemeyeceklerini, davalının bu tescile dayanarak hak elde edemeyeceğinin yürürlükte bulunan kanun ile hüküm altına alındığını, bilirkişi raporları ile davalı taraf kullanımı ile müvekkilinin tasarımının benzerliğinin saptandığını, hükümde dört ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu, somut olayda objektif dava birleşmesi bulunduğu bu nedenle ayrı ayrı vekalet ücreti takdirinin yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.
Dava, tescilli tasarım hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ve maddi manevi tazminat istemine ilişkindir.
1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.
2. 554 sayılı Endüstriyel Tasarımların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin 48 inci maddesi ve devam hükümleri.
1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Açıklanan sebeple;
Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,
Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,
Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
06.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.