Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat
Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 02.09.2019 tarihli ve 2019/3301 Esas, 2019/1982 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.03.2018 tarihli ve 2017/27 Esas, 2018/103 Karar sayılı kararı ile davacının tazminat talebinin kısmen kabulü ile 26.524,18 TL maddi ve 27.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 03.07.2019 tarihli ve 2019/3301 Esas, 2019/1982 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davalı vekilinin istinaf başvurusunun maddi tazminat miktarının 1.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.09.2019 tarihli ve 2019/3301 Esas, 2019/1982 Karar sayılı ek kararı ile davacı vekilinin temyiz başvurusu hakkında, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
4. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 15.10.2021 tarihli ve 2019/94059 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
Davacı vekilinin temyiz istemi; ilk derece mahkemesinde duruşmada asıl zarara ilişkin beyanın ıslah talebi olarak kabulü gerektiğinden, bölge adliye mahkemesinin ıslah talebinde bulunulmadığına dair kararının bozulması gerektiğine, ilişkindir.
Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 58.800,00 TL olduğu ve davacının 1.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesince 26.524,18 TL maddi, 27.000,00 TL manevi tazminat takdir edildiği, hükmün sadece davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince maddi tazminat miktarının 1.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle reddedilen toplam 25.524,18 TL tazminata ilişkin hükmün davacı açısından kesin olduğu anlaşılmakla; davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 02.09.2019 tarihli ve 2019/3301 Esas, 2019/1982 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden davacı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kırıkkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.05.2023 tarihinde karar verildi.